RSS
 

Nasz parkinson

12 wrz

zmiana.php

Wszyscy co żyją z tą przypadłością to wiedzą,
Parkinson ten przechera, ma kolegę alzheimera.
Jak można powiedzieć śmiało,
Tych dwóch to się ze sobą dobrało.
Nic dla nich nie ma trudnego.
Alzheimer mówi przy rozstaniu.
Miałem Cię poczęstować kawą, ale zapomniałem.
Kolego nic takiego się nie stało, przecież i tak by się rozlało.
Muszą się cieszyć swą obecnością,
Choroby znoszą z godnością.
Dzięki za pomoc przyjaciół i osób trzecich.
Jesteśmy jeszcze na scenie życia.
No i tak to życie na złość chorobie, codziennie leci.
Nie pomogą żadne krople ani piguły.
Jak będziesz dla ludzi,
Potrzebujących pomocy obojętny i nieczuły.

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Wiersze

 

Dodaj komentarz