RSS
 

Archiwum - Październik, 2015

Radość

24 paź

Nie mam czasu do stracenia
W miejscu nie stoję
Szukam to winogrono co ma być moje
Każdy dzień to jak zerwana z kiści kuleczka
W owocu tym jest ukryta mojej codzienności cząsteczka
Pokryta miodem postanowiłam zło zostawić z tyłu
Dobro puścić przodem.
Każdy dzień jest słodki jak miód
Każdy dzień to naszego życia cud
Trzeba widzieć piękno w każdym drobiazgu
Nie narzekać o byle co nie robić ambarasu, wrzasku
Posłuchać kukułki, kukanie
A może bociana klekotanie,
Zobaczyć skowronka jak szybuje w górze piruety
Posłuchać słowika arii piękne wykonanie
Dla Pani słowikowej, kiedy wczesnym rankiem wstanie
A na bagnach żaba kumka
Świerszcze gdzieś schowane w trawie
Przysłuchują się tym odgłosom
Co echem się w świat niosą
Świerszcze na smykach też swoją muzykę,
Posyłają ku niebiosom
Teraz jest mała przerwa, czas zimy
Zima szybko minie
Wiosna zagra zimie na nosie
Jak na mandolinie
Życie zacznie znów pulsować
Żeby każdemu energii i radości doładować
Wiosną wrócą dzikie gęsi i żurawie
Znowu wszystko się obudzi do życia
Będzie pięknie wesoło i ciekawie.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Drogowskaz

18 paź

Proszę cię Panie, postaw na mojej drodze
Kwiatów ilość niezliczoną
Każdy kwiat niech będzie, drogowskazem moim
Że jestem dobrą matką, żoną,
Dobrym duchem, pośród ludzi,
Żeby można w gorszych chwilach,
Promień radości do serca przesłać,
Ciepłem swych rąk rozgrzeje ich ręce
Zbolałe serce przytulić w potrzebie,
Człowieka którego ciężar życia,
Nachyla jego barki do ziemi,
Uśmiech zobaczyć na twarzy,
O takiej codzienności mi się marzy.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Dryfujący statek

18 paź

Przebaczać innym to znaczy
Czas zwinąć żagiel na statku,
Który po martwym morzu dryfował
Nie mógł odnaleźć brzegu,
Czas ukoić duszy mojej krzyk,
Która jest zawsze w biegu,
Od stawić te fragmenty mojego życia do przeszłości,
Po patrzeć na to z sentymentem jak na film,
Który można oglądać
Już tak spokojnie, w zwolnionym tempie.
Powiedzieć sobie przecież to już było i nie wróci więcej
W swojej pamięci zakodować te słowa,
Że zło raz na zawsze się skończyło
Lepszy los przejął ster na dryfującym statku,
Pomaga kapitanowi przyjazny ląd w oddali znaleźć
Dalej żyć będziemy na spokojnym lądzie,
Gdzie szczęście na zawsze przysiądzie.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Wczesny ranek

11 paź

Niedziela, wczesny ranek
Patrzę przez okno,
Widok jak w bajce.
Świerki czarują zielonym strojem.
Na ziemi dywan z trawy misternie utkany.
Wszystko śpi.
Sroka ogłosiła pobudkę dla koleżanek.
Za chwilę siostra obudzi się rozszczebiotana.
Uśmiechnie się do wszystkich,
Na dzień dobry powie kochanie,
Chodźcie moje skarby,
Powie do psa i kota.
Jest to jej ulubione zajęcie.
Mimo choroby ma w sobie tyle werwy,
Gotowałaby bez przerwy.
Ma innych talentów wiele,
Ale choroba zrobiła przerywnik w jej zdrowiu,
Pisze o swojej duszy niepokoju.
Szuka w pisaniu wytchnienia.
Anioł podsuwa na kartkę wspomnienia.
Dzień jak co dzień.
Budzimy się rano, usypiamy wieczorem,
Zmęczeni jak ptaki.
Tak spełniając życiową swą rolę.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Zwierzyniec

11 paź

Dom w zieleni świerków i cisów schowany,
Skromny w środku,
Pełen miłości malowany.
Tu pies z kotami czasem się przekomarza.
Tylko jeden ze względu na wiek,
Ma pakiet specjalnej troski.
Pies warknie do kotów niby to niechcąco.
Koty grzbiet wyginają,
Coś tam miaukną psu po swojemu,
Poza tym wszyscy żyją w zgodzie.
Gospodyni obserwuje kto z kim wojuje.
Jak za dużo tej draki,
Wydaje rozkaz taki:
Każdy na swoje miejsce proszę.
Piesek na swoje legowisko potulnie się kładzie.
Na swoje miejsce idą kociaki.
Za chwilę kiedy emocje już opadną,
Koty na wszystko machną ogonkiem
Przytulając się z czułością,
Mruczą swoją kocią kołysankę
W prezencie dla każdego.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Siostry

11 paź

Radość w sercu zagościła,
Że siostra mnie zaprosiła.
Dzięki tym na górze,
Że droga przed nami się otworzyła.
Mamy już za sobą te ścieżki życiowe,
Które na co dzień zaprzątały nam głowę.
Teraz mamy myśli już dojrzałe,
Takie inne.
Na świat i życie patrzymy z innej strony.
Każdy z nas jest zdziwiony,
Po co nam to było?
Czas, który minął jest stracony.
Teraz patrzymy ze zdziwieniem
Ile to mamy sobie do powiedzenia.
Patrzymy na to z dojrzałym spojrzeniem,
Na dzień i do widzenia.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Fotografia

11 paź

Aparat,
Za tym aparatem właścicielka jego.
Aparatka to ja, Twoja siostra,
Siostro kochana.
Życie toczy się dalej,
Tylko temat do zmielenia,
Nasze języki i głowy mają nowy.
Choć skrzypi i trzeszczy,
Czy burza, czy wiatr.
Wydawało się odległe do zrobienia.
Myśl była szybka, JADĘ!
Bo czas gna jak strumień,
Jak bystra rzeka.
Nie zatrzymasz tego czasu.
Trzeba z radością przyjąć,
I do serca przytulić dary losu.
To na spotkanie właśnie,
Może być dobry sposób.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Siostra

11 paź

Siostra zakochana w życiu,
Przeszła tą drogę ciernistą,
Chociaż życie rzucało jej kłody nisko.
Anioł tratwę z nadzieją jej przysłał.
Tak znalazła swoją wymarzona przystań.
Ster trzyma mocno, nie dała się chorobie,
Słabościom ludzkim też się nie dała,
Choć zło żądliło z każdej strony.
Dobry los nie zawsze był wygrany,
Często plecami odwrócony.
Wiadomo, że zło kiedyś się znudzi,
Przewietrzyć się musi.
Teraz jest ten czas, że słońce świeci,
Dla całej rodziny Mojej siostry D….i.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Znalazłam drogę…

11 paź

Ścieżki nasze były daleko od siebie.
Trzeba było czasu, żeby przyjść do Ciebie.
Dni było dużo, które nas dzieliły.
Czas jak korale, każdy dzień nawlekał
Na nić cieką jak pajęczyna.
Serce, jak kokon jedwabnika, tęsknotą omotał.
Tęsknota drgała,
Coraz potrzebę spotkania do życia budziła,
Aż przyszedł ten dzień,
Znalazł się sposób.
Na elektronicznej fali,
Chociaż z oddali, zaiskrzyło.
Otworzyła się droga, na której
Trzymając się za ręce stała,
Tęsknota z nadzieją uboga.
Stały się ruiną.
Życie nabrało nowego blasku,
Płomień radości w sercach zapłonął
Żeby opowiedzieć co nam w sercu życie zasiało.
Czasu coraz mniej, trzeba się śpieszyć.
Żeby wspólnie jeszcze z życia się nacieszyć.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Świerki

11 paź

Świerki wokół posadzone.
Odgradzają ulice od domu.
Te osoby, które je posadziły,
Chronią się za nimi od zgiełku ulicy.
Tworząc klimat miły.
Prężąc swe zielone gałązki w górę,
A może między sobą założyły,
Która pierwsza sięgnie chmurek.
Świerki wysokie, okazałe,
Między nimi trzy brzozy białe,
Jakby z wizytą przyszły na trochę,
Może jakiś świerk którąś z nich pokocha?
Białe suknie panienek,
U stóp świerków się bielą.
Na wiosnę gałązki zielonymi listkami
Zalotnie przez naturę przystrojone,
Rozkołysane do stóp świerków się chylą.
Może przyjdzie ta chwila.
Brzozy czekają na miłość przez całe życie.
Żeby mogły o tej tęsknocie napisać w zeszycie.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze