RSS
 

Archiwum - Październik, 2015

Podziel na dwa

11 paź

To co się da podziel na dwa.
Bez namysłu dziel jak w piosence.
Choć byś miał wszystkie cuda świata,
No i co z tego?
I tak dusza Twoja będzie biedna.
Kiedy nie dostrzeżesz w człowieku,
Siostry, Brata.
Nie zauważysz, że masz Ojca, Matkę
Nie przytulisz do serca swego,
Potrzebne jest dobre słowo dla każdego.
Czy jesteś gotów,
Podzielić się ostatnią kromką chleba?
Takiego bogactwa wszystkim potrzeba.
Co z tego, że masz luksus życiowy,
Właściwie, to żyjesz tak do połowy.
Jak stracisz majątek cały,
Okaże się wtedy, że nie jesteś taki wielki.
Bieda kark Ci do ziemi nagnie.
W każdej chwili możesz się znaleźć na dnie.
A ten co miał zawsze naszywane łaty,
W to samo serce jest bogaty,
Będzie rozdawać dalej radość i dobre słowo.
I pomoc w potrzebie nieść każdemu gotowy.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Rydwan

11 paź

Załóż na siebie płaszcz szczerozłoty,
Utkany z miłości i serca ochoty,
Czyń dobro gdy widzisz potrzebę.
Kochaj ludzi tych co w gniewie się burzą,
Wyślij iskierkę miłości,
Może ich serca w dobroci się zanurzą.
Przestaną drążyć to zło w którym są zagubieni.
Zauważą, że świat jest piękny,
Kolorami tęczy się mieni,
Że ptaki śpiewają pięknie.
Niestety życie jest krótkie.
Może serce w miłości zmięknie
Podziękują Ci pięknie.
Rydwan który ciągniesz z trudem,
Załaduj miłości cudem.
Słońce rozświetli Ci drogę,
Twój Anioł szepnie
Ja Ci pomogę odnaleźć miłość prawdziwą,
Żeby być zawsze szczęśliwą.
Życie niech Cię zawsze bawi i cieszy,
Szczęście do Ciebie co dzień niech śpieszy.
Anioł tego dopilnuje,
Dobry los Ci podaruje,
Droga przestanie być wyboista,
Znajdzie się miłość tylko Twoja,
Prawdziwa, taka czysta.

 
Komentarze (2)

Napisane w kategorii Wiersze

 

Dyl Sowizdrzał

11 paź

Czas jak Dyl Sowizdrzał przez życie gna.
Szukam go wszędzie,
Pukam do wszystkich bram.
On nigdzie miejsca nie zagrzeje.
Zmienia nam rysy twarzy,
Pokrzyżuje plany,
Jest niedościgniony, nieokiełznany.
Chciałbyś zatrzymać ten czas,
Nawet zamknąć w pamięci,
Tego się nie da.
Czas zawsze ulotni się w porę.
Dlatego do wspomnień ten skarb zabiorę.
Tam można go spotkać,
Spojrzeć na niego z innej strony.
Zobaczysz, że nawet czas
Był w przeszłości przystrojony,
Był ptakiem, motylem, promieniem słońca.
Czas z życiem ściga się bez końca.
My też biegniemy przez ścieżki
Naszego przeznaczenia.
Nasze życie przelatuje jak w oka mgnieniu.
Czas zostaje tylko niedościgniony.
Zawsze szybki,
Jak zwykle szalony,
Na nikogo nie obrażony.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze