RSS
 

Gość w domu

22 lis

Za oknem deszcz pada,
Świerki zielone, jak by łzami szczęścia skropione.
Widok, dla gościa co przy stole w pokoju siada, kojący.
Przy oknie stolik na którym, kryształowy wazon z kwiatami.
Patrząc na te kwiaty, oczy nasze przyciąga,
Pozytywnych kolorów kaskada.
Obok stolika, na dole stoi lampion ze świecą,
Stoi też kwiat, co ma serca skierowane
Na wszystkie strony, jak by chciał miłość rozdzielać.
Wciągu dnia, koty spacerują jak modele na wybiegu.
Wstąpią do sypialni pani swej,
Sprawdzą energie czy się dobrze czuje.
Pies też tego dogląda, chociaż cicho,
Ale wszystko obserwuje,
Czy jego pani pomocy nie potrzebuje.
Po długim namyśle
Jak wszystko jest sprawdzone pomyślnie,
Wychodzą z sypialni pani.
Wracają przez salon,
Wzrok wszystkich na kwiaty w wazonie się kumuluje.
Wtedy radość ze szczęściem się miesza.
Gość przy stole patrzy jak zaczarowany
Na zdjęcia stojące na komodzie,
Na których młode pokolenie gości.
Spogląda gość na ściany,
Na widok osób, twarzy dla niego nie znanych.
Znów wraca wzrokiem do stolika i kwiatów w wazonie,
Szczególnie do koloru tych kwiatów,
Które dają radość, ciepło i spokój.
A wieczorem można usiąść w fotelu,
Popatrzyć na płomień świecy
I w myślach fruwać na obłoku,
A w domu cisza, jak po burzy,
Taki jest tu błogi spokój.

 
1 komentarz

Napisane przez w kategorii Wiersze

 

Dodaj komentarz

 

 
  1. ~Malgosia

    29 czerwca 2017 o 22:20

    Ciociu ,jak pięknie ujęłaś atmosferę naszego domu …,od razu wiedziałam ,że chodzilo o Twój pobyt u nas w domu i co najbardziej Cię ujęło…Dziękuję bardzo za ten piękny wiersz …to miłe i piękne ,że ktoś czuje sie tak dobrze w naszym domu …to sprawia ,że radości nie ma końca ,że jest dobra energia ,która zachwyca i przyciąga ..a to bardzo ważne by pięknie żyć z miłością..dla innych …to spełnanie się a dusza sie raduje ,dziękuję ,żę jesteś i ,że los połączył nas na nowo nie bez przyczyny kocham Cię ,buziaki i przytulaski