RSS
 

Archiwum dla kategorii ‘Wiersze’

Kobieta Anioł

10 kwi

Kobieto która jesteś stworzona żeby być szczęśliwą.
Serce masz wielkie w którym miłość ubrana jest w koronę cierniową.
Codzienność twoja przystrojona w marzenia.
Które boją się wyjść z cienia.
Potrzebujesz swobody nie tylko w myśleniu.
Żyjesz wśród ludzi którzy są ci bliscy,
każdy biegnie w swoją stronę.
Pędzisz ty tylko swoim torem.
Jesteś dla wszystkim maszynistą,semaforem,
zawiadowcą,konduktorem.
Codziennie jesteś na stanowisku,
pilnujesz żeby w porządku było wszystko.
Życie trzyma cię za tym parawanem,
jesteś w domu tytanem.
Jednocześnie piękną i mądrą kobietą.
Uwierz w to że kiedyś znajdą cię dobre Anioły
poprowadzą drogą usłaną różami.
Możesz żyć w tym świecie uroczym jak ptak,
poszybować tam gdzie cię oczy poniosą
Twoja cierpliwość i poświęcenie będzie nagrodzona.
Anioł ci wskaże gdzie jest twoja dobra strona.
Patrz w przyszłość z dobrą myślą.
Twoje Anioły na pewno radość ci przyślą.
Słońce otuli cię złotym promieniem,
złe dni zostaną tylko wspomnieniem.
Uwierz w siebie że wyjdziesz z tej skorupy niemocy.
Pokażesz wszystkim że nie tylko od łez,
ale ze szczęścia błyszczą twoje piękne oczy.
Dla Ani C.

 
Komentarze (2)

Napisane w kategorii Wiersze

 

Opętani

22 lis

Pisze słowa które są zebrane ze świata.
Kiedy człowiek niszczy człowieka
Brat zabija brata.
Nie dość że ziemia się trzęsie
Przez świat przepływa tsunami,
Niszczy to co jest, za nami i przed nami.
Dlatego, chciała bym napisać słowa łagodne,
Które w moim sercu się usadowiły.
Ale do przodu pchają się słowa,
Co tną jak ostrze piły
Może do kogoś echo tych słów dotrze.
Dla tego czy jesteś młody,
Czy też masz wiek dojrzały
Pokaż że jesteś dumny z Polski
Niech każdy przysporzy nam Polakom,
W świecie chwały.
Pokaż że jesteś dumny jak Polski Orzeł
Jak sokół śmiały.
Nie dajmy się zastraszyć tym opętanym szaleńcom
Co świat niszczą i burzą ład cały.
Co raz budzą się te siły nie czyste,
Jak bestie obłąkane, żądne zła,
Czy te potwory, co tylu ludzi krzywdzą nie mają dna?
Żądza zła w ich sercach ciągle harcuje.
A może dostali wskazówki z kosmosu, ci wybrańcy losu,
Żeby zniszczyć spokój w tym świecie.
Trzeba zatrzymać to zło, nie dajmy się cieszyć tym opętańcom.

 
1 komentarz

Napisane w kategorii Wiersze

 

Miłość na zakręcie

22 lis

Miłość, jest to uwierzyć w siebie i nie żałować tego,
Wtedy zobaczysz, światło i ciepło serca człowieka drugiego.
Mąż i żona, między nimi miłość była,
Teraz za zakrętem na trochę się gdzieś skryła.
Za kamieniem się schowała,
Była wielka teraz ze strachu zrobiła się blada cała.
Czekała co to będzie, cierpliwie wysłuchała te przykre słowa,
Postanowiła walczyć o swoje między zwaśnionymi od nowa.
Z dobrym słowem i wspomnieniami,
Stanęła miłość między zwaśnionym stronami,
Najpierw zaprosiła na pokoje, no i zaczęła się walka,
Miłość i zło, po środku tych dwoje, mąż i żona,
Kiedyś zakochani w sobie bez pamięci
Teraz już tak nie okazują tego mimo dobrych chęci.
Szala się przechyla, raz jest miłość ciężka
Za chwile waży tyle co skrzydła motyla.
Miłość miała złych przeciwników, tak w swym żalu okopanych,
Że słowa jak echo, odbijały się od ściany do ściany.
Nie można było otworzyć ich, serc, na dobro,
Żeby serca zagrały jednakową melodie,
Piosenki o tym co było, jak się razem dobrze żyło,
Ile jeszcze przed nami pięknych dni,
Jaki ważny i potrzebny jesteś dla mnie ty,
Mąż żonie powie szczerze,
Kochanie, jesteś bardzo potrzebna w moim życiu
Ja w twą miłość wierzyłem i wierze.
Dajmy szanse miłości, niech zło w naszych uczuciach nie gości.
Bo zło jak kornik atmosferę w domu toczy.
Miłość już dłużej nie wytrzymała popędziła do tych dwojga jak strzała,
Zaczęły się tłumaczenia, że każdy z nas z czasem się zmienia.
Mężu, spójrz na żonę trochę z dystansem i daj miłości szanse,
A ty żono uwierzysz wtedy w słowa jego.
Dalej będziecie płynąć po spokojnym oceanie życia.
Jeszcze macie wspólnie dużo chwil szczęścia do zdobycia.
Tak się kończy walka miłości i zła.
Nikt nam nie może zagwarantować, że nas nie spotka walka ta.
Dla tego miłość jest strażnikiem dobrego,
Żeby nas chronić od złego a życie dalej trwa.

 
1 komentarz

Napisane w kategorii Wiersze

 

Nocna pobudka

22 lis

Jest noc kładę się spać,
W mojej głowie, zaczynają się formować słowa.
Jakby z zaułka otwiera się nauka,
Jak niewidzialna ręka, zapisuje pojedyncze słowa,
Które formują się w zdania, gotowe do zapisania.
Jak od razu nie zapiszesz, to do rana nic nie znajdziesz
Tylko echo że coś było, pięknie się składało
Nawet jakiś sens miało,
A teraz na tej linii
W twojej głowie masz tylko ciszę.
Ja wieże w to, że czas za chwile otworzy tą nisze
I znów znajdę słowa,które z radością zapisze.
Bądź dobrej myśli, dlaczego masz być złej,
Pierwsza myśl jest pozytywna.
Nie ważne jest mieć dużo i pławić się w tym dobrobycie
Przecież możesz tak jak każdy, Przeżyć tylko jedno życie.
Sztuką jest mieć mało i dzielić się z każdym śmiało,
Żeby godnie każdy dzień przeżyć się udało.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Gość w domu

22 lis

Za oknem deszcz pada,
Świerki zielone, jak by łzami szczęścia skropione.
Widok, dla gościa co przy stole w pokoju siada, kojący.
Przy oknie stolik na którym, kryształowy wazon z kwiatami.
Patrząc na te kwiaty, oczy nasze przyciąga,
Pozytywnych kolorów kaskada.
Obok stolika, na dole stoi lampion ze świecą,
Stoi też kwiat, co ma serca skierowane
Na wszystkie strony, jak by chciał miłość rozdzielać.
Wciągu dnia, koty spacerują jak modele na wybiegu.
Wstąpią do sypialni pani swej,
Sprawdzą energie czy się dobrze czuje.
Pies też tego dogląda, chociaż cicho,
Ale wszystko obserwuje,
Czy jego pani pomocy nie potrzebuje.
Po długim namyśle
Jak wszystko jest sprawdzone pomyślnie,
Wychodzą z sypialni pani.
Wracają przez salon,
Wzrok wszystkich na kwiaty w wazonie się kumuluje.
Wtedy radość ze szczęściem się miesza.
Gość przy stole patrzy jak zaczarowany
Na zdjęcia stojące na komodzie,
Na których młode pokolenie gości.
Spogląda gość na ściany,
Na widok osób, twarzy dla niego nie znanych.
Znów wraca wzrokiem do stolika i kwiatów w wazonie,
Szczególnie do koloru tych kwiatów,
Które dają radość, ciepło i spokój.
A wieczorem można usiąść w fotelu,
Popatrzyć na płomień świecy
I w myślach fruwać na obłoku,
A w domu cisza, jak po burzy,
Taki jest tu błogi spokój.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Kraina wspomnień

14 lis

Jeżeli kiedyś zatęsknisz do mnie,
Otwórz wtedy tą ścieżkę ciszy,
Wejdź do krainy wspomnień.
Będę tam zawsze na ciebie czekała,
Uśmiech na wstępie ci podaruje,
Powiem ci coś śmiesznego,
Przytule do serca swego.
Co z tego że mieszkamy od siebie daleko,
Na ścieżce wspomnień nie ma dróg,
Żadnych ograniczeń,
Ale zawsze możesz znaleźć
Dużo pozytywnych ode mnie życzeń.
Co z tego że mnie nie widzisz,
Ale możesz w swej wyobraźni,
Poczuć miłość i ciepło tego wszystkiego,
Co zapisane na karcie pamięci.
Jak kwiaty na łące pozrywane, stojące w wazonie
Przypominają o swym pochodzeniu,
Tak ja zapisuje co mi serce dyktuje,
I jest w duszy mojej cieniu.
Chciałabym opisać tylko radość,
Ale tak jak wiosną kwiaty kwitną,
Czarują swym zapachem fiołki i bzy,
Tak i w życiu nie zawsze jest radość,
Ale są i łzy.
Nie zawsze muszą być negatywne,
Często śmiech szczery, zwabi te pozytywne.
Każdemu uśmiech, radość,
I miłe słowa dam w prezencie,
Tego nigdy nie za wiele,
A ja mam tego najwięcej.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Płomień

14 lis

Świece zapalone na grobach naszych bliskich
To tak, jakby nić cienka,
Jak pajęczyna, po której nasze wspomnienie,
Do nieba się wspina do wszystkich,
Co są po drugiej stronie światła.
A my tu na ziemi tylko modlitwą
I płomieniem świec, możemy okazać,
Że jesteśmy z nimi złączeni
I myśl jedna drugą goni
Nawet czas nie da zapomnieć o nich
Tylko płomień świecy tak jak zawsze
Do góry płonie.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Miłość

14 lis

Miłość to czekanie,
Miłość to kochanie,
Miłość to tęsknota,
Miłość to iskra,
Przekazana przez naturę,
Każdej istocie,
Która na świat się narodzi.
W sercu człowieka,
Świeci jasno.
Innym razem
Tli się delikatny płomień.
Każdy znajdzie na swojej drodze,
Iskierkę miłości swoją.
Jak trafi do ciebie,
Chuchaj i dmuchaj,
Żeby nie zgasła.
Ten mały płomień,
Będzie miłości ostoją.
Przez los Ci daną.
Płomień tej iskierki,
Jest tak delikatny,
Jak bańka mydlana.
Jak dmuchawiec na wietrze,
Którego wiatr do góry unosi.
Tak nasza miłość,
Szuka miłowania,
Gdzie iskra będzie co dzień,
Świeciła wielkim płomieniem,
Będzie do życia,
Zawsze natchnieniem.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Księga tajemnic

14 lis

Rząd krzeseł w pierwszym rzędzie siedzą Anioły
Obok są jeszcze wolne miejsca,
Żeby tam być trzeba godnie żyć.
Widzę we śnie jak jest otwarta księga tajemnic czakry
W środku fioletowa wstążka jako przekładka,
Oddziela otwarte tajemnic strony.
Naszym zadaniem życiowym, przez Boga wyznaczonym
Jest dojść do celu.
Na pewno pomogą nam w tym nasze Anioły
I droga będzie jasna, otwarta żeby ludzi i wszystko miłować
Niczego nie żałować, iść z czystym sercem
Kiedy zobaczymy światło, które nam wskaże
Drogę tajemniczą dla nas nie znaną.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze

 

Żurawie to znak jesieni

14 lis

Szum skrzydeł żurawi lecących w górze
Pięknym kluczem
To znak że coś się zmieni w naturze
Lato się skończyło, pora jesieni nastała
W pobliżu zima też się w białe gwiazdki stroi
Jesień zimy się nie boi powita zimę godnie
Kiedy pierwsza gwiazdka śniegu
Na złoty dywan spadnie
Jesień pokłoni się zimie ładnie
Otuli się w płaszcz, utkany z liści złotych
Z uśmiechem powie zimie grzecznie
Na pewno za rok wrócę tu z powrotem.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wiersze